Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στη Λέσβο η είδηση του θανάτου του Πρωτοπρεσβύτερου Ευστράτιου Δήσσου, του αγαπητού σε όλους παπα-Στρατή, που για περισσότερο από μισό αιώνα ταύτισε το όνομά του με το Ιερό Προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Μανταμάδο.
Ο 87χρονος ιερέας εντοπίστηκε νεκρός αργά το απόγευμα της Δευτέρας 29 Ιουνίου, να επιπλέει στη θαλάσσια περιοχή της Πεδής, στη βορειοανατολική Λέσβο, βυθίζοντας στο πένθος την τοπική κοινωνία και τους χιλιάδες πιστούς που τον γνώρισαν και τον αγάπησαν.
Ο παπα-Στρατής υπηρέτησε αδιάλειπτα το ιστορικό προσκύνημα του Ταξιάρχη από τις 7 Ιουνίου 1970 έως και τις τελευταίες ημέρες της ζωής του. Για περισσότερα από πενήντα χρόνια αποτέλεσε την ψυχή του προσκυνήματος, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάπτυξη, την ανακαίνιση και τη διεθνή προβολή του.
Γεννημένος στη Μήθυμνα στις 8 Νοεμβρίου 1938, χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια ιερέας το 1966. Αρχικά διακόνησε στην Πελόπη και λίγο αργότερα ανέλαβε το μεγάλο προσκύνημα του Μανταμάδου, με το οποίο συνδέθηκε άρρηκτα.
Το έργο του ξεπέρασε τα στενά όρια της εκκλησιαστικής ζωής. Υπήρξε άνθρωπος της προσφοράς και της κοινωνικής αλληλεγγύης, ιδρύοντας τη «Στέγη Αγάπης» για τη φροντίδα ηλικιωμένων, στηρίζοντας μαθητές και οικογένειες της περιοχής και συμβάλλοντας στην ανέγερση γηροκομείου. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη διάσωση της ιστορικής μνήμης του Μανταμάδου μέσα από βιβλία και λευκώματα αφιερωμένα στην παράδοση και την ταυτότητα του τόπου.
Η πολυετής προσφορά του αναγνωρίστηκε από την Εκκλησία με σημαντικές τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου και ο Σταυρός της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Ο παπα-Στρατής αφήνει πίσω του τρία παιδιά, την Ελένη, τον Παναγιώτη και τον Μιχαήλ-Άνθιμο, αλλά και μια σπουδαία πνευματική και κοινωνική παρακαταθήκη. Για τη Λέσβο και τους χιλιάδες προσκυνητές του Ταξιάρχη, η μορφή του θα παραμείνει άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Μανταμάδο, την πίστη και την ανιδιοτελή προσφορά στον συνάνθρωπο.
